เซปักตะกร้อ

**ตะกร้อ ** เป็นการละเล่นของไทยมาแต่โบราณ แต่ไม่มีหลักฐานแน่นอนว่ามีมาตั้งแต่สมัยใด แต่คาดว่าราว ๆ ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ประเทศอื่นที่ใกล้เคียงก็มีการเล่นตะกร้อ คนเล่นไม่จำกัดจำนวน เล่นเป็นหมู่หรือเดี่ยวก็ได้ ตามลานที่กว้างพอสมควร ตะกร้อที่ใช้เดิมใช้หวายถักเป็นลูกตะกร้อ ปัจจุบัน นิยมใช้ลูกตะกร้อพลาสติก การเตะตะกร้อเป็นการเล่นที่ผู้เล่นได้ออกกำลังกายทุกสัดส่วน ความสังเกต มีไหวพริบ ทำให้มีบุคลิกภาพดี มีความสง่างาม และการเล่นตะกร้อนับได้ว่าเป็นเอกลักษณ์ของไทยอย่างหนึ่ง  ** ประวัติ **  ในการค้นคว้าหลักฐานเกี่ยวกับแหล่งกำเนิดการเล่นกีฬาตะกร้อในอดีตนั้น ยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้อย่างชัดเจนว่าตะกร้อนั้นกำเนิดจากที่ใด จากการสันนิษฐานคงจะได้หลายเหตุผลดังนี้  การเล่นตะกร้อมีวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องมาตามลำดับทั้งด้านรูปแบบและวัตถุดิบในการทำจากสมัยแรกเป็นผ้า,หนังสัตว์,หวาย,จนถึงประเภทสารสังเคราะห์ (พลาสติก) ** เซปักตะกร้อ **  การแข่งขันตะกร้อในระดับนานาชาติ เรียกเกมกีฬาชนิดนี้ว่าเซปักตะกร้อ โดยเป็นการแข่งขันของผู้เล่น 2 ทีม ทำการโต้ตะกร้อข้ามตาข่ายเพื่อให้ลงในแดนของคู่ต่อสู้ สามารถแบ่งแยกย่อยเป็น 2 ประเภทคือ "เรกู" หรือทีม 3 คน และ "ดับเบิ้ล เรกู" หรือก็คือ ตะกร้อคู่ (คำว่า เรกู เป็นภาษามลายู แปลว่าทีม)  สนามแข่งขัน **สนามแข่งขันขนาดมาตรฐาน ** สนามแข่งขันเซปักตะกร้อ มีรูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดประมาณ 2 เท่าของสนามแบดมินตัน มีความยาว 13.4 เมตร กว้าง 6.1 เมตร เพดานหรือสิ่งกีดขวางอื่นใด ต้องอยู่สูงกว่าสนามไม่น้อยกว่า 8 เมตร จากพื้นสนาม (ไม่เป็นพื้นหญ้า หรือพื้นทราย) และต้องไม่มีสิ่งกีดขวางอื่นใดในระยะ 3 เมตรจากขอบสนามโดยรอบความกว้างของเส้นขอบทั้งหมดวัดจากด้านนอกเข้ามาไม่เกิน 4 เซนติเมตร ส่วนเส้นแบ่งแดนความกว้างไม่เกิน 2 เซนติเมตร โดยลากเส้นแบ่งแดนทั้ง 2 ข้างออกตามแนวขวาง แนวเส้นทับพื้นที่ของแต่ละแดนเท่าๆกัน เส้นขอบทั้งหมดนับรวมเป็นส่วนหนึ่งของแดนสำหรับผู้เล่นแต่ละฝ่ายปลายของเส้นแบ่งแดน ใช้เป็นจุดศูนย์กลางลากเส้นโค้งวงกลมความกว้างเส้น 4 เซนติเมตร โดยขอบในของเส้นดังกล่าวมีรัศมี 90 เซนติเมตร กำหนดไว้เป็นตำแหน่งยืนของผู้เล่นหน้าซ้าย และหน้าขวา ในขณะที่ส่งลูก ในแดนทั้งสอง มีวงกลมซึ่งกำหนดเป็นจุดยืนสำหรับผู้ส่งลูก โดยเส้นที่วาดวงกลมขอบในมีรัศมี 30 เซนติเมตร ความกว้างของเส้นคือ 4 เซนติเมตร จุดศูนย์กลางอยู่ทีระยะ 2.45 เมตร จากเส้นหลังของแต่ละแดน และอยู่กึ่งกลางตามแนวกว้างของสนาม **ตาข่าย ** ตาข่ายจะถูกขึงกั้นแบ่งแดนทั้งสองออกจากกัน ทำจากวัสดุจำพวกเชือกหรือไนลอน ความสูงของตาข่ายบริเวณกึ่งกลาง คือ 1.52 เมตรสำหรับนักกีฬาชาย (1.42 เมตรสำหรับนักกีฬาหญิง) ส่วนความสูงบริเวณเสายึดตาข่าย คือ 1.55 เมตรสำหรับนักกีฬาชาย (1.45 เมตรสำหรับนักกีฬาหญิง)ตาข่ายมีขนาดรู 6 - 8 เซนติเมตร ผืนตาข่ายมีความกว้าง 70 เซนติเมตร และยาวไม่น้อยกว่า 6.1 เมตร **กติกาตะกร้อ กติกาเซปักตะกร้อ กฏกติกาตะกร้อ กฏกติกาเซปักตะกร้อ ** **<span style="font-family: 'Angsana New',serif;">กติกาตะกร้อ เซปักตะกร้อ ** <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;"> 1.ผู้เล่นประเภทเดี่ยว มีผู้เล่นตัวจริง 3 คน สำรอง 1 คน ประเภททีม ประกอบด้วย 3 ทีม มีผู้เล่น 9 คน และผู้เล่นสำรอง 3 คน <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">2. ตำแหน่งของผู้เล่น มี 3 ตำแหน่งคือ 2.1 หลัง ( Back ) เป็นผู้เตะตะกร้อจากวงกลม 2.2 หน้าซ้าย 2.3 หน้าขวา3. การเปลี่ยนตัวผู้เล่นในทีมเดี่ยวเปลี่ยนตัวได้ 1 คน และถ้าเหลือน้อยกว่า <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">3 คน ถือว่าแพ้ ผู้มีชื่อในทีมเดี่ยวที่เล่นมานานแล้ว จะลงเล่นในทีมเดี่ยวต่อไปไม่ได้ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">4. การเสี่ยงและการอบอุ่นร่างกายมีการเสี่ยง ผู้ชนะการเสี่ยงจะได้เลือกข้างหรือส่งลูก ทีมที่ได้ส่งลูกจะได้อบอุ่นร่างกายก่อน เป็นเวลา 2 นาที พร้อมเจ้าหน้าที่และนักกีฬาไม่เกิน 5 คน <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">5. ตำแหน่งของผู้เล่นระหว่างการส่งลูกเสิร์ฟเมื่อเริ่มเล่นทั้ง 2 ทีมพร้อมในแดนของตนเอง ผู้เล่นฝ่ายเสิร์ฟจะต้องอยู่ในวงกลมของตนเอง เมื่อเสิร์ฟแล้วจึงเคลื่อนที่ได้ ส่วนผู้เล่นฝ่ายรับจะยืนที่ใดก็ได้ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">6. การเปลี่ยนส่งให้เปลี่ยนการส่งลูกเมื่อฝ่ายส่งลูกผิดกติกา หรือ ฝ่ายรับทำลูกให้ตกบนพื้นที่ของฝ่ายส่งได้ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">7. การขอเวลานอกขอได้เซตละ 1 ครั้งๆ ละ 1 นาที <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">8. การนับคะแนนการแข่งขันใช้แบบ 2 ใน 3 เซต ในเซตที่ 1 และเซตที่ 2 จะมีคะแนนสูงสุด 15 คะแนน ทีมใดได้ 15 คะแนนก่อน จะเป็นผู้ชนะในเซตนั้นๆ ทั้ง 2 เซต จะไม่มีดิวส์ หากทั้งสองทีมได้ 13 ก่อน หรือ 14 เท่ากัน พักระหว่างเซต 2 นาที ถ้าเสมอกัน 1:1 เซต ให้ทำการแข่งขันเซตที่ 3 ด้วยไทเบรก โดยเริ่มด้วยการเสี่ยงใหม่ โดยใช้คะแนน 6 คะแนน ทีมใดได้ 6 คะแนนก่อนเป็นผู้ชนะ แต่จะต้องแพ้ชนะอย่างน้อย 2 คะแนน ถ้ายังไม่แพ้กันไม่น้อยกว่า 2 คะแนน ก็ให้ทำการแข่งขันอีก 2 คะแนน แต่ไม่เกิน 8 คะแนน เช่น 8:6 หทรือ 8:7 ถือเป็นการยุติการแข่งขันระบบไทเบรก เมื่อฝ่ายใดก็ตามได้ 3 คะแนน และขอเวลานอกได้เซตละ 1 ครั้ง ครั้งละ 1 นาที สำหรับไทเบรก ขอเวลาได้ 1 ครั้ง ครั้งละ 30 วินาทีแนะนำการดูตะกร้อ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">**มารยาทในการเล่นที่ดีการเล่นกีฬาทุกชนิด** ผู้เล่นจะต้องมีมารยาทในการเล่นและการแข่งขัน ประพฤติปฎิบัติตนให้เป็นไปตามขั้นตอนของการเล่นกีฬาแต่ละประเภท จึงจะนับว่าเป็นผู้เล่นที่ดีและมีมารยาท ผู้เล่นควรต้องมีมารยาทดังนี้ คือ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">1. การแสดงความยินดี ชมเชยด้วยการปรบมือหรือจับมือเมื่อเพื่อนเล่นได้ดี แสดงความเสียใจเมื่อตนเอง หรือเพื่อนร่วมทีมเล่นผิดพลาดและพยามปลอบใจเพื่อน ตลอดจนปรับปรุงการเล่นของตัวเองให้ดีขึ้น <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">2. การเล่นอย่างสุภาพและเล่นอย่างนักกีฬา การแสดงกิริยาท่าทางการเล่นต้องให้เหมาะสมกับการเป็นนักกีฬาที่ดี <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">3. ผู้เล่นที่ดีต้องไม่หยิบอุปกรณ์ของผู้อื่นมาเล่นโดยพลการ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">4. ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ต้องไม่แสดงอาการดีใจหรือเสียใจจนเกินไป <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">5. ผู้เล่นต้องเชื่อฟังคำตัดสินของกรรมการ หากไม่พอใจคำตัดสินก็ยื่นประท้วงตามกติกา <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">6. ผู้เล่นต้องควบคุมอารมณ์ให้สุขุมอยู่ตลอดเวลา <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">7. ก่อนการแข่งขันหรือหลังการแข่งขัน ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายแพ้หรือชนะก็ตาม ควรจะต้องจับมือแสดงความยินดี <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">8. หากมีการเล่นผิดพลาด จะต้องกล่าวคำขอโทษทันทีและต้องกล่าวให้อภัยเมื่อฝ่ายตรงข้ามกล่าวขอโทษด้วยความยิ้มแย้มแจ่มใส <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">9. ต้องแต่งกายรัดกุม สุภาพ ถูกต้องตามกติกาที่กำหนดไว้ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">10. ไม่ส่งเสียงเอะอะในขณะเล่นหรือแข่งขันจนทำให้ผู้เล่นอื่นเกิดความรำคาญ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">11. ต้องปฏิบัติตามกฎข้อบังคับตามกติกาอย่างเคร่งครัด <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">12. มีความอดทนต่อการฝึกซ้อมและการเล่น <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">13. หลังจากฝึกซ้อมแล้วต้องเก็บอุปกรณ์ให้เรียบร้อย <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">14. เล่นและแข่งขันด้วยชั้นเชิงของนักกีฬา รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ในการเล่นกีฬา **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 20pt;">มารยาทของผู้ชมที่ดี ** <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">1. ปรบมือให้นักกีฬาและผู้ตัดสินเมื่อเขาดินลงสนาม <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">2. ปรบมือแสดงความยินดีเมื่อผู้เล่นเล่นได้ดี หรือชนะการแข่งขัน <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">3. นั่งชมด้วยความสงบเรียบร้อยไม่ส่งเสียงเอะอะ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">4. ไม่แสดงท่าทางยั่วยุให้ผู้เล่นขาดสมาธิ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">5. ไม่ใช้เสียงเพลงที่มีเนื้อหาหยาบคาย สร้างความแตกแยก <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">6. อย่าแสดงกิริยาไม่สุภาพหรือใช้วัสดุสิ่งของขว้างปาลงสนาม นักกีฬา หรือกรรมการ <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">7. ผู้ดูต้องยอมรับการตัดสินของผู้ตัดสิน <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">8. ไม่ส่งเสียงโห่ร้องหรือแสดงกิริยาเย้ยหยัน เมื่อผู้เล่นเล่นผิดพลาดหรือผู้ตัดสินผิดพลาด <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">9. ผู้ดูควรเรียนรู้กติกาการแข่งขันกีฬาชนิดนั้นๆ พอสมควร <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">10. ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ เมื่อเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นในสนามแข่งขัน <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">11. สนับสนุนให้กำลังใจและให้เกียรตินักกีฬาทุกประเภทเพื่อเป็นการส่งเสริมการกีฬาของชาติ ** การแข่งขันเซปักตะกร้อชิงแชมป์ 2011 ไทย - มาเลเซีย Set 1 ** media type="youtube" key="OWo7JESjr3M" height="315" width="420" align="center"
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">พม่า เมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 กองทัพพม่ามาตั้งค่ายอยู่ที่โพธิ์สามต้น มีการเล่นตะกร้อในช่วงพัก ซึ่งพม่าเรียกว่า "ชิงลง"
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ทางมาเลเซียประกาศว่า ตะกร้อเป็นกีฬาของประเทศมาลายูเดิมเรียกว่า เซปักรากา (Sepak Raga) คำว่า Raga หมายถึง ตะกร้า
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ทางฟิลิปปินส์ นิยมเล่นกีฬาชนิดนี้กันมานานแล้ว โดยมีชื่อเรียกของตนว่า ซิปัก
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ทางประเทศจีนมีเกมกีฬาที่คล้ายตะกร้อแต่เป็นการเตะลูกหนังปักขนไก่ ซึ่งจะแสดงให้เห็นผ่านทางภาพเขียนและพงศาวดารจีน
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ทางประเทศเกาหลีมีเกมกีฬาลักษณะคล้ายคลึงกับของจีนแต่ใช้ดินเหนียวห่อด้วยผ้าสำลีเอาหางไก่ฟ้าปัก แทนการใช้ลูกหนักปักขนไก่
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ประเทศไทยมีความนิยมเล่นกีฬาตะกร้อมายาวนาน และ สามารถประยุกต์จนเข้ากับประเพณีของชนชาติไทยอย่างกลมกลืนและสวยงามทั้งด้านทักษะและความคิด

**<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 20pt;">ลักษณะการเล่นรูปแบบอื่น ** <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">การเล่นตะกร้อยังสามารถเล่นได้หลายแบบ ดังนี้
 * **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">การเล่นเป็นทีม **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;"> ผู้เล่นจะล้อมเป็นวง ผู้เริ่มต้นจะใช้เท้าเตะลูกตะกร้อไปให้อีกผู้หนึ่งรับ ผู้รับจะต้องมีความว่องไวในการใช้เท้ารับและเตะส่งไปยังอีกผู้หนึ่ง จึงเรียกวิธีเล่นนี้ว่า "เตะตะกร้อ" ความสนุกอยู่ที่การหลอกล่อที่จะเตะไปยังผู้ใด ถ้าผู้เตะทั้งวงมีความสามารถเสมอกัน จะโยนและรับไม่ให้ตะกร้อถึงพื้นได้เป็นเวลานานมาก กล่าวกันว่าทั้งวันหรือทั้งคืนก็ยังมี แต่ผู้เล่นยังไม่ชำนาญก็โยนรับได้ไม่กี่ครั้ง ลูกตะกร้อก็ตกถึงพื้น
 * **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">การติดตะกร้อ (เล่นเดี่ยว) **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;"> การเล่นตะกร้อที่มีชื่อเสียงมากของไทยคือ การติดตะกร้อ เป็นศิลปะการเล่นตะกร้อ คือ เตะตะกร้อให้ไปติดอยู่ที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย และต้องถ่วงน้ำหนักให้อยู่นาน แล้วใช้อวัยวะส่วนนั้นส่งไปยังส่วนอื่น โดยไม่ให้ตกถึงพื้น เช่น การติดตะกร้อที่หลังมือ ข้อศอก หน้าผาก จมูก เป็นต้น นับว่าเป็นศิลปที่น่าชม ผู้เล่นต้องฝึกฝนอย่างมาก
 * **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ตะกร้อติดบ่วง **<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;"> การเตะตะกร้อติดบ่วง ใช้บ่วงกลมๆแขวนไว้ให้สูงสุด แต่ผู้เล่นจะสามารถเตะให้ลอดบ่วงไปยังผู้อื่นได้ กล่าวกันว่าบ่วงที่เล่นเคยสูงสุดถึง 7 เมตร และยิ่งเข้าบ่วงจำนวนมากเท่าไรยิ่งแสดงถึงความสามารถ

media type="youtube" key="SnN2fGUOh9w" height="315" width="560" align="center" media type="youtube" key="QJsYEmif2qA" height="315" width="560" align="center"

**<span style="font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 20pt;">ท่าเตะ ** <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 18pt;">ท่าเตะตะกร้อมีหลายท่าที่แสดงให้เห็นถึงความงดงามและความว่องไว ตามปกติจะใช้หลังเท้า แต่นักเล่นตะกร้อจะมีวิธีเตะที่พลิกแพลง ใช้หน้าเท้า เข่า ไขว้ขา (เรียกว่าลูกไขว้) ไขว้ขาหน้า ไขว้ขาหลัง ศอก ข้อสำคัญ คือ ความเหนียวแน่นที่ต้องรับลูกให้ได้เป็นอย่างดีเมื่อลูกมาถึงตัว ผู้เล่นมักฝึกการเตะตะกร้อด้วยท่าต่าง ๆ ลีลาในการเตะตะกร้อมี 4 แบบ คือ การเตะเหนียวแน่น (การรับให้ได้อย่างดี) การเตะแม่นคู่ (การโต้ตรงคู่) การเตะดูงามตา (ท่าเตะสวย มีสง่า) การเตะท่ามาก (เตะได้หลายท่า)
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 20pt;">อ้างอิง **
 * <span style="color: #8d3030; font-family: 'Angsana New',serif; font-size: 20pt;">[|สมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทย] **